Een to-do lijst die het langer dan een week volhoudt
De lijst van maandag ligt donderdag alweer stil. Dat is geen kwestie van wilskracht, maar van vorm.
Methodes die er al zijn — de tweeminutenregel, time blocking, ochtendroutines — uitgelegd zonder jargon, en wat ze echt opleveren op de dagen die misgaan.
De lijst van maandag ligt donderdag alweer stil. Dat is geen kwestie van wilskracht, maar van vorm.
Niet het aantal taken vermoeit, maar de noodzaak om ze te onthouden. Opschrijven alleen al verlicht.
Om 5 uur opstaan is geen methode. Een nuttige ochtendroutine past in twintig minuten en overleeft een slechte nacht.
Tien minuten 's avonds om wat er nog in je hoofd zit eruit te halen, en morgen een vorm te geven die je niet meer hoeft te bedenken.
Hij komt van David Allen en past in één zin. Hij lost de rommel op, niet het uitstelgedrag.
Tijd reserveren in plaats van taken opsommen. Twee blokken zijn genoeg, en een volledige planning is een slecht idee.
Twaalf regels 's ochtends is een dag die al bij voorbaat verloren is. Drie regels is een dag die je kunt afmaken.
Te lang, te vaag, verspreid, straffend. Elk heeft een remedie, en geen enkele vraagt om meer wilskracht.
Wat al drie weken blijft liggen, is bijna altijd een project dat als taak is opgeschreven. De uitweg zit in één vraag.
Uitstelgedrag is geen karakterfout: het is een signaal. Het is alleen de vraag welk.
Te veel herinneringen zijn evenveel waard als geen enkele. De juiste instelling is niet het aantal, het is het moment.
Niet alles wat je opschrijft, moet je nog doen. De twee scheiden maakt de lijst leesbaar, en de notities terugvindbaar.
Een wekelijks overzicht van twintig minuten is genoeg — en werkt beter dan twee uur planning die de dinsdag niet overleeft.
De grote schoonmaak op zaterdag is een schuld die je in één keer aflost. Verdeeld kost het je de helft.
Zeven maaltijden plannen houdt geen stand. Drie zijn genoeg, en de lijst vult zich gedurende de week.
Twee lijsten dwingen je te onthouden dat er twee zijn. Eén lijst, twee labels, en de grens houdt alsnog stand.
Je lijst bevat je doktersafspraken en wat je voor je uitschuift. Weten waar hij leeft, is niet iets kleins.
De widget herinnert nergens aan, hij toont. Dat is precies wat er ontbreekt tussen twee meldingen.
Je vergeet vooral wat er gebeurt met je handen vol. Inspreken lost het probleem op, en spraakherkenning op het toestel regelt de rest.
Een week waarin je niets hebt afgevinkt, is geen schuld. Zo heropen je je lijst zonder de last van inhalen.